| |
|
| 3. Typ i skład Pułku, uzbrojenie |
| II A i B |
Skład: Dowództwo pułku, cztery (później pięć) szwadronów liniowych, szwadron karabinów maszynowych, patrol łączności, szwadron zapasowy.
Stany: listopad - grudzień 1918 roku; 58 oficerów, ok. 350 szeregowych.
W sierpniu 1919 roku na froncie: 200 szabel, 6 karabinów maszynowych. W maju 1920 roku 22 oficerów, 430 szabel, 6 karabinów maszynowych. Stan spada w lipcu 1920 roku (na skutek strat bojowych i marszowych oraz odejścia dowództwa pułku, dowódców i szefów szwadronów oraz słabych koni na reorganizację) do liczby 4 oficerów, 55 szabel i 3 karabinów maszynowych. Stan podnosi się z nadejściem uzupełnień w dniu 24.07.1920 roku do 584 szabel i 6 karabinów maszynowych. W dniu bitwy pod Komarowem 31.08.1920 stan wynosił 265 szabel i 7 karabinów maszynowych, uzupełniony następnego dnia do 385 szabel i 9 karabinów maszynowych.
Uzbrojenie austriackie: od marca 1920 roku w małej ilości lance niemieckie. Od Września 1920 roku 4 karabiny maszynowe na jukach, 5 na taczankach - przy szwadronach.
Rząd koński austriacki - siodła artyleryjskie; od lipca 1920 roku częściowo amerykańskie.
|
| III A i B |
Po wojnie pułk przeszedł na uzbrojenie etatowe i z takim wyruszyła na wojnę w 1939 roku.
|
| IV A |
Zmotoryzowany Oddział Rozpoznawczy dywizji piechoty. Sprzęt i uzbrojenie według etatów francuskich: 94 samochody, 64 motocykle pojedyncze i 64 z koszami, 4 działa przeciwpancerne z ciągnikami, 2 moździerze, 13 ciężkich karabinów maszynowych, 27 ręcznych karabinów maszynowych, 28 granatników, 6 radio - aparatów.
|
| IV D |
Uzbrojenie i sprzęt mieszane , przeważnie zdobyczne. |
|
|
|